De noodzaak van nauwkeurige afdrukken vormt de klinische basis van succesvolle tandartspraktijken, maar als u nog steeds de traditionele methode gebruikt, kan dat uw praktijk veel geld kosten.
In het afgelopen decennium is er in de tandheelkunde een toename te zien geweest in het gebruik en de innovatie van digitale intraorale scanners als een modernere oplossing voor het maken van afdrukken van het gebit. Het maken van afdrukken met digitale intraorale scanners biedt tal van voordelen ten opzichte van de oudere methoden, terwijl er maar weinig nadelen aan verbonden zijn.
Deze ontwikkeling op het gebied van digitale tandheelkunde komt voort uit de behoefte om factoren als patiëntcomfort, gebruiksgemak, nauwkeurigheid, stabiliteit, kostenefficiëntie, precisie en veelzijdigheid aan te pakken. Ontdek het moderne alternatief voor PVS-afdrukmaterialen en verken de unieke doelen en toepassingen ervan bij het vormgeven van de toekomst van tandheelkundige afdrukken.
Wat is een PVS-afdruk?
Bij de traditionele techniek voor het maken van tandafdrukken wordt polyvinylsiloxaan, ook wel PVS-afdrukmateriaal genoemd, in een afdruklepel gespoten en in de mond van de patiënt geplaatst om een nauwkeurig model te verkrijgen dat als basis dient voor de uiteindelijke restauratie. Dit proces kan oncomfortabel zijn, kokhalsreflexen veroorzaken en bij sommige patiënten angst oproepen, met name bij patiënten met een gevoelige kokhalsreflex of bij patiënten die het gevoel als onaangenaam ervaren.
Hoe wordt er tegenwoordig een tandafdruk gemaakt?
Digitalisering en technologische innovaties hebben geleid tot de opkomst van intraorale scanners voor het maken van afdrukken van het gebit. Een intraorale scanner is een handzaam, staafvormig apparaat dat wordt gebruikt om het oppervlak van de mondholte te scannen. De digitale intraorale scanner is snel en comfortabel en heeft het proces van het maken van afdrukken ingrijpend veranderd. Hij biedt realtime weergave, vermindert het ongemak voor de patiënt, verhoogt de nauwkeurigheid en bevordert een efficiënte communicatie tussen u en uw patiënt. Over het algemeen biedt het een naadloze integratie in digitale workflows, waaronder behandelplanning, het ontwerpen van tandheelkundige restauraties en het vervaardigen van orthodontische apparatuur.
Deze digitale afdruk blijkt voor zowel de tandarts als de patiënt voordeliger te zijn dan de voorheen gebruikte afdruk, omdat er gebruik wordt gemaakt van optische beeldvorming en laserscanning om een gedetailleerd virtueel model van de mondanatomie van de patiënt te creëren. Met de digitale intraorale scanner hoeft u zich geen zorgen te maken over fouten en vervormingen, in tegenstelling tot de traditionele PVS-afdruk, die mogelijk fysiek moet worden verzonden, wat vertragingen en het risico op fouten en vervormingen tijdens het transport met zich mee kan brengen. Bovendien helpen digitale afdrukken de operationele kosten of de opgebouwde kosten in de loop van de tijd te verlagen, aangezien er bijna geen behoefte is aan regelmatige herbevoorrading.
Digitale afdruk versus traditionele PVS-afdrukken
Digitale afdrukken en traditionele PVS-afdrukken zijn twee verschillende methoden voor het maken van tandafdrukken voor diverse tandheelkundige ingrepen.
Tandartsen maken gebruik van traditionele afdrukken met polyvinylsiloxaan (PVS) om modellen van de mond van een patiënt te vervaardigen. Voor dit afdrukproces moet de mond droog zijn, terwijl de tandarts het PVS (een pasta-achtige substantie) aanbrengt op zowel het zware als het lichte materiaal in de afdruklepel, en vervolgens in de mond van de patiënt. Dit is om de lepel voorzichtig in de mond van de patiënt te plaatsen om de precieze vorm en opstelling van de mondstructuur vast te leggen. Bij traditionele afdrukken worden afdrukmaterialen gebruikt om een gietklaar product voor laboratoria te produceren, waaronder materialen zoals PVS, 3M ESPE, VPS en polyether.
Anderzijds is digitale afdrukken een proces waarbij digitale technologie, zoals intraorale scanners, wordt gebruikt om de tanden en de omliggende mondstructuren van de patiënt vast te leggen en deze om te zetten in een virtueel 3D-beeld. Door het staafvormige instrument over het oppervlak van de tanden van de patiënt te bewegen, wordt met behulp van een monitor een virtueel model van het harde en zachte weefsel in de mond gecreëerd.
Deze technologie zal waarschijnlijk het traditionele gebruik van fysieke afdruklepels vervangen, aangezien ze voordelen bieden zoals een hogere nauwkeurigheid dankzij geavanceerde beeldvormingstechnologie, snelheid, realtime visualisatie, het wegvallen van oncomfortabele materialen en een betere communicatie met de patiënt door directe visuele feedback.
Als we beide technieken met elkaar vergelijken, zijn er vier belangrijke punten waar je tijdens de oefening op moet letten:
- Patiëntenervaring
- Nauwkeurigheid van de afdruk
- Behandelstijd, en
- Materiaalkosten.
De ervaring van de patiënt
Het bewijs van een succesvolle praktijk komt tot uiting in de ervaringen van de patiënten. Een positieve ervaring omvat comfort, gebruiksgemak, kostenefficiëntie, nauwkeurigheid, stabiliteit, tijdwinst en gebruiksgemak. Als we beide technieken met elkaar vergelijken, schiet de PVS-afdruk op de bovengenoemde punten enigszins tekort.
Het gebruik van PVS-materiaal bij tandheelkundige afdrukken leidt vaker dan normaal tot ongemak bij de patiënt. In een poging om een nauwkeurige afdruk te verkrijgen, krijgt de patiënt vaak last van verstikkingsgevoelens, kokhalzen en een onprettige ervaring bij het inbrengen van het PVS-materiaal.
Vanwege het ongemak dat hiermee gepaard gaat, betekent digitale tandheelkunde een doorbraak op dit gebied: het biedt gemak en bespaart tijd. Digitale afdrukken dragen bij aan een ontspannen ervaring, aangezien er voor het proces niet veel meer nodig is dan de intra-orale scanner. De tandarts brengt de kleine, onopvallende scannertip in de mond en scant het gehele oppervlak van de mondstructuren terwijl de patiënt comfortabel zijn of haar mond openhoudt. Dit proces veroorzaakt geen kokhalsreflex of benauwdheid bij de patiënt, maar zorgt juist voor een prettige ervaring.
Het belangrijkste aspect van de praktijk blijft de tijdwinst en het gemak voor de patiënt. In ons onderzoek ‘Dandy Dental Study: Patient Experience’ hebben we manieren op een rijtje gezet waarmee tandartsen ervoor kunnen zorgen dat hun patiënten zich tijdens elk contact gewaardeerd, gerespecteerd en goed verzorgd voelen, wat leidt tot meer tevredenheid, vertrouwen en algeheel welzijn.
Nauwkeurigheid van de afdruk
Onnauwkeurige afdrukken kunnen leiden tot meerdere bezoeken van de patiënt en extra materiaal. Het belangrijkste aspect bij het maken van nauwkeurige afdrukken is ervoor te zorgen dat de tandtechnicus weet welke techniek hij moet toepassen, afhankelijk van de ingreep.
Traditionele afdrukken worden nog steeds alom gewaardeerd vanwege hun hoge nauwkeurigheid. Omdat PVS-materiaal zich goed aanpast aan het zachte weefsel en zich om ingewikkelde details heen vormt, staat het bekend om zijn vermogen om zeer nauwkeurige resultaten op te leveren. Om dit te bereiken is het van cruciaal belang dat het afdrukmateriaal correct wordt aangebracht en uithardt. Hoewel de nauwkeurigheid van PVS hoog is, is het verschil tussen traditionele en digitale nauwkeurigheid aanzienlijk groter en alleen in specifieke gevallen waarneembaar.
Bij digitale afdrukken wordt gebruikgemaakt van optische scans om een virtueel model van de mond van de patiënt te maken. Digitale afdrukken maken gebruik van geavanceerde tandheelkundige technologie, zoals interlaced mapping via software en ultramoderne optische sensoren, waardoor tandartsen in de meeste gevallen uiterst nauwkeurige afdrukken kunnen maken. In combinatie met een CAD/CAM-team voor de beoordeling en het ontwerp van de behandeling bieden digitale afdrukken een zeer gedetailleerde afdruk met als bijkomend voordeel dat de afdrukgegevens digitaal kunnen worden bewaard. Dankzij digitale afdrukbewaring kunnen laboratoria de afdrukgegevens bewaren en restauratiewerk reproduceren zonder dat er een nieuwe afdruk van de patiënt nodig is.
De nauwkeurigheid van beide afdruktechnieken is vergelijkbaar. Behandelaars die voor de meeste gevallen geen extreme detailweergave nodig hebben, kunnen gerust voor het grootste deel van hun caseload gebruikmaken van digitale afdrukken. Traditionele afdrukken kunnen een iets grotere nauwkeurigheid bieden bij zeer gespecialiseerde of unieke ingrepen. Naarmate de technologie vordert, wordt verwacht dat digitale afdrukken nog nauwkeurigere modellen zullen opleveren dan mogelijk is met traditioneel PVS-afdrukmateriaal.
Behandelduur
De behandelduur is de tijd die de patiënt bij de tandarts in de stoel doorbrengt. Deze tijd omvat elk moment tijdens de tandheelkundige behandeling. Het is belangrijk om te beseffen dat het bezoek aan de tandarts niet de enige activiteit voor de patiënt is; daarom is het belangrijk om de behandelduur te verkorten.
De geschatte normale duur voor het maken van een PVS-afdruk bedraagt 18 tot 20 minuten. Deze tijd omvat het gebruik en het plaatsen van de PVS en de afdruklepel bij de patiënt, zodat deze perfect in de mondholte past. De tandarts kan ook de tijd nemen om een goed passende afdruklepel voor de patiënt te vinden. Er bestaat ook de mogelijkheid om de afdruk opnieuw te maken om de nauwkeurigheid te garanderen. Dit alles leidt ertoe dat de patiënt langer moet blijven dan de reeds geschatte tijd, waardoor uw kansen om meer patiënten te zien dan verwacht, afnemen.
De digitale afdruk is daarentegen het tegenovergestelde van wat de PVS-tandarts aanbiedt met behulp van de PVS-materialen. Dit maakt het niet alleen eenvoudiger, maar bespaart ook tijd voor zowel de tandarts als de patiënt. Het biedt de mogelijkheid om zoveel mogelijk patiënten te bereiken met behoud van nauwkeurigheid, waardoor het opnieuw nemen van een afdruk wordt voorkomen.
Materiaalkosten
Elke praktijkhouder begrijpt één fundamenteel principe dat bepalend is voor de bedrijfsvoering van zijn tandartspraktijk: tijd is geld. Het verhogen van de efficiëntie in alle werkprocessen en het verlagen van de exploitatiekosten zijn essentieel voor het succes van elke praktijk. Praktijken die PVS-afdrukken gebruiken, hebben meer moeite met het optimaliseren van deze twee factoren, aangezien de werkelijke kosten van PVS-afdrukken niet beperkt blijven tot de investering in het siliconenmateriaal. Traditionele afdrukmethoden verlengen de behandelduur , wat tandartsen jaarlijks meer dan $ 36.000 aan productiekosten kost. In combinatie met de materiaalkosten van elke afdruk en de negatieve ervaring die dit bij patiënten oproept, kan de werkelijke prijs schadelijk zijn voor het succes van de praktijk.
Wanneer u overweegt om intraorale scanners in te zetten voor digitale tandafdrukken, is het belangrijk om eerst rekening te houden met de aanschafkosten van de scanner. Als u samenwerkt (of wilt gaan samenwerken) met laboratoria die zijn uitgerust voor het verwerken van digitale afdrukken, houd dan rekening met de mogelijke financiële gevolgen.
Het is belangrijk om samen te werken met een laboratorium dat digitale afdrukken accepteert, om zo de voordelen van de digitale workflow optimaal te benutten, een soepel communicatieproces te garanderen en de kosten voor afdrukmaterialen en verzending te verlagen. Deze keuze kan een positieve invloed hebben op uw tandartspraktijk, de efficiëntie en de patiëntervaring, en op termijn mogelijk leiden tot kostenbesparingen. Samenwerkingen met deze laboratoria helpen het materiaalverbruik en de verzendkosten die gepaard gaan met traditionele afdrukken te verminderen.
Door digitale tandheelkunde te omarmen en samenwerkingsverbanden aan te gaan met laboratoria die digitale afdrukken verwerken, kunt u ervoor zorgen dat uw tandartspraktijk toonaangevend en concurrerend blijft, terwijl u zorg van hogere kwaliteit biedt en de basis legt voor een efficiëntere en kosteneffectievere toekomst. Lees hier meer over hoe u het beste laboratorium voor uw tandartspraktijk kiest.
