Carrière

INLOGGEN

Hoe de tandheelkunde een rol kan spelen bij de diagnose van slaapapneu

Sleep apnea devices with Dandy

Het traject van een tandarts bij het opnemen van de behandeling van slaapapneu in zijn praktijk

Kunnen tandartsen een rol spelen bij het stellen van de diagnose slaapapneu?

Het antwoord is een volmondig "ja": tandheelkunde kan een belangrijke rol spelen bij het stellen van de diagnose slaapapneu bij een patiënt. Tandartsen kunnen echter technisch gezien geen diagnose van slaapapneu stellen, maar ze kunnen wel de slaaponderzoekfaciliteren en de patiënt doorverwijzen naar een slaaparts. Dit is een gezamenlijke inspanning, aangezien de slaaparts de resultaten van het slaaponderzoek beoordeelt en op basis daarvan een orale behandeling voor slaapapneu voorschrijft.

Tandartsen kunnen hierbij een belangrijke rol spelen en helpen om dit alles te realiseren. Het is een gezamenlijke inspanning om patiënten te stimuleren om actie te ondernemen en hun slaapapneu op de juiste manier te laten behandelen.

Afhankelijk van verschillende factoren kan deze voorkeursbehandeling bestaan uit een mondapparaat voor het naar voren brengen van de onderkaak of een ander mondapparaat. Deze apparaten worden door de tandarts aangepast. Niet door de arts.

De rol van de tandheelkunde bij het verlichten van slaapapneu is steeds belangrijker geworden. Daardoor is de bekendheid met deze tandheelkundige hulpmiddelen voor slaapapneu, die de luchtwegen vrijhouden, toegenomen, en kunnen veel digitale tandtechnische laboratoria deze hulpmiddelen vervaardigen voor tandartsen, zodat zij hun patiënten en hun partners kunnen helpen om goed te slapen en uiteindelijk gezonder te worden.

Tandartsen moeten de patiënt intraoraal en extraoraal onderzoeken en een uitgebreide medische anamnese afnemen. Als een patiënt bijvoorbeeld aangeeft te snurken, zich niet alert of uitgerust te voelen en niet te dromen, kunnen dit allemaal symptomen zijn van obstructieve slaapapneu.

Bruxisme en slaapapneu kunnen ook nauw met elkaar verband houden. Patiënten knarsen vaak met hun tanden en schuiven hun kaak en tong naar voren in een poging hun luchtwegen vrij te maken. Ze proberen zo voldoende ruimte te creëren om tijdens de slaap te kunnen ademen. Dit kan een 'vecht-of-vlucht'-reactie zijn, waarbij de patiënt om lucht vecht. Het kan zelfs zo ver gaan dat ze naar adem happen.

Dit nachtelijke tandenknarsen kan leiden tot slijtage, verlies van verticale dimensie, hoofdpijn, spierpijn, TMD, enz.

Andere symptomen zijn onder meer een hoog gewelfde gehemelteboog, mondademhaling, een vrij grote gekartelde tong of een naar achteren staande onderkaak. Wanneer deze symptomen aanwezig zijn, wordt aanbevolen de patiënt door te verwijzen voor een slaaponderzoek en een adequate diagnose te stellen met betrekking tot mogelijke slaapapneu.

Simpel gezegd: als 'mondartsen' spelen wij tandartsen een belangrijke rol bij het stellen van de diagnose slaapapneu bij een patiënt, en met behulp van mondbeugels kunnen we dit probleem behandelen.

Wat is slaapapneu?

Een patiënt kan slaapapneu hebben als hij of zij tijdens de slaap 10 seconden of langer pauzeert of stopt met ademen en vervolgens weer begint te ademen. Dit kan een zeer ernstige aandoening zijn als deze niet wordt behandeld.

Deze afwijkende gebeurtenissen kunnen bestaan uit een gedeeltelijk of licht ademstilstand (hypopneu) of een volledige ademstilstand (apneu). Als een patiënt vijf tot 14 gebeurtenissen per uur heeft, wordt dit beschouwd als milde slaapapneu; matige slaapapneu is 15-29 gebeurtenissen per uur, en ernstige slaapapneu is een apneu-hypopneu-index van 30 of meer gebeurtenissen per uur.

Het is doorgaans aangewezen dat tandartsen betrokken worden bij de behandeling van milde tot matige obstructieve slaapapneu. Bij deze obstructieve gevallen wordt de luchtweg tijdens de slaap vernauwd of afgesloten door de tong en het zachte weefsel van de keel. Dit kan worden behandeld met een CPAP-apparaat, een operatie of een tandheelkundig hulpmiddel tegen slaapapneu.

Als je wakker bent, zijn de spieren gespannen en zijn de luchtwegen open, maar als je slaapt, zou je lichaam volledig ontspannen moeten zijn, met uitzondering van het middenrif; doordat de spieren volledig ontspannen zijn, kan de tong naar achteren zakken. Hierdoor kunnen de luchtwegen vernauwd raken of volledig afgesloten worden. Ook de huig en het omliggende weefsel kunnen gaan trillen, wat snurken veroorzaakt.

Een slaaponderzoek thuis is een snelle en gemakkelijke manier voor een patiënt om thuis op slaapapneu te worden getest. Eerst bekijkt een slaapspecialist het rapport. Vervolgens kunnen tandartsen, op basis van een verklaring van medische noodzaak en een recept van de arts, hun patiënten vaak behandelen met een tandheelkundig hulpmiddel als uit het rapport blijkt dat er sprake is van milde tot matige slaapapneu.

Stel echter dat uit het rapport blijkt dat de patiënt tot de categorie 'ernstig' behoort. In dat geval kan het nodig zijn dat er nog een slaaponderzoek wordt uitgevoerd in een slaaplaboratorium en dat de patiënt uiteindelijk wordt behandeld met CPAP of een combinatietherapie met een tandheelkundig hulpmiddel.


De rol van tandartsen bij de diagnose van slaapapneu

Tandartsen kunnen een belangrijke rol spelen bij het helpen van een patiënt om een diagnose van slaapapneu te krijgen. Tandartsen kijken in de mond van hun patiënten en kunnen bij elk bezoek (minstens twee keer per jaar) de tanden, de kaakanatomie, de tong en de keel onderzoeken. Sommige patiënten komen zelfs vaker langs wanneer ze een restauratieve of parodontale behandeling ondergaan die uit meerdere fasen bestaat en wekenlange zorg vereist. Er is dan voldoende tijd voor een persoonlijk gesprek om eventuele tekenen of symptomen van slaapapneu te bespreken of vast te stellen. Vergelijk dit met huisartsen, die hun patiënten doorgaans slechts één keer per jaar zien en vaak slechts een zeer kort intraoraal onderzoek uitvoeren.

Tandartsen zouden ook specifieke vragen over slaap en de luchtwegen moeten toevoegen aan het formulier voor het vastleggen van de medische geschiedenis van de patiënt. En als u intraorale wellness-scans uitvoert met behulp van digitale tandheelkunde, moet slaapapneu deel uitmaken van de intake. We kunnen specifiek informatie verzamelen die wijst op tekenen of symptomen die erop duiden dat een slaaponderzoek thuis mogelijk nodig is, en de patiënt doorverwijzen naar een slaapspecialist voor de diagnose van slaapapneu. De tandarts speelt een belangrijke rol bij het doorverwijzen van de patiënt naar een slaapspecialist en het stellen van de diagnose.

Het belang van screening op slaapapneu

De meeste patiënten gaan niet naar de tandarts om vragen te stellen over slaapapneu. Het kan voor hen een verrassing zijn dat een tandarts hen überhaupt vragen stelt over hun slaapkwaliteit. Daar komen onze tandheelkundige screenings en welzijnsscans om de hoek kijken. Deze zijn bedoeld om voldoende informatie te verzamelen en een gesprek op gang te brengen over de mogelijke noodzaak voor de patiënt om een slaaponderzoek te ondergaan en de diagnose slaapapneu te krijgen.

Deze onderzoeken zijn zo belangrijk. Uiteindelijk willen we onze patiënten helpen langer te leven en zich beter te voelen, omdat iemand die lijdt aan niet-gediagnosticeerde slaapapneu een hoger risico loopt op hart- en vaatziekten, hoge bloeddruk, een beroerte, diabetes, slaperigheid overdag, obesitas, verminderde cognitieve functies, prikkelbaarheid, stemmingsstoornissen en meer. Bovendien kan slaapapneu, als tandartsen er niet op screenen, lange tijd onopgemerkt blijven, wat schadelijk is voor de algehele gezondheid van de patiënt.

Symptomen van slaapapneu

De symptomen kunnen variëren van nachtelijk zweten, overmatige slaperigheid overdag, 's ochtends niet uitgerust wakker worden, hoofdpijn, maagzuur, het niet dromen, vaak moeten plassen en snurken. Sommige patiënten geven aan dat ze die paar extra kopjes koffie nodig hebben om de dag door te komen, regelmatig dutjes doen of, erger nog, achter het stuur in slaap vallen tijdens het autorijden.

Uitleg over veelvoorkomende symptomen van slaapapneu

Wanneer de tong en het zachte weefsel in de keel een obstructie vormen, kunnen er momenten zijn waarop het hart, de hersenen en de organen van de patiënt niet van zuurstof worden voorzien.

  • Hoofdpijn, doordat men zich niet uitgerust voelt of onvoldoende bloedtoevoer naar de hersenen heeft, of door tandenknarsen
  • Maagreflux kan worden veroorzaakt doordat maagzuur in de slokdarm terechtkomt.
  • Slaperigheid overdag doordat je 's nachts niet alle fasen van de herstellende slaap doorloopt. Je kunt ook niet alle essentiële fasen van de slaapcycli doorlopen om er optimaal van te profiteren, waardoor je geen volledig rustgevende, herstellende slaap krijgt. Dit kan leiden tot slaperigheid overdag, prikkelbaarheid of angstgevoelens.
  • Snurken is het geluid dat ontstaat wanneer de luchtweg gedeeltelijk dichtklapt. De lucht brengt het zachte weefsel van de luchtweg in trilling.
  • Mensen die door de mond ademen, kunnen last hebben van rood en ontstoken tandvlees als gevolg van een droge mond.

Bespreking van de manier waarop tandartsen symptomen kunnen opsporen

Tandartsen kunnen al beginnen met het beoordelen van de symptomen zodra de patiënt binnenkomt en de wachtkamer binnenstapt. Heeft de patiënt bijvoorbeeld een smalle kaak of een naar achteren liggende onderkaak? Of is er, zodra de patiënt begint te praten, sprake van een skeletale Klasse 2-afwijking? Klinkt de patiënt buiten adem, heeft hij wallen onder de ogen, of lijkt hij overgewicht te hebben en een grote nekomtrek? Deze bevindingen kunnen al worden vastgesteld nog voordat de patiënt in de tandartsstoel gaat zitten en zijn mond opent.

Tandheelkundige factoren bij de diagnose van slaapapneu

Tandheelkundige factoren die kunnen bijdragen aan slaapapneu

De grootte en de positie van de tong kunnen een belangrijke rol spelen bij het ontstaan van slaapapneu.

Een grote, gekartelde tong of het naar voren duwen van de tong zijn tekenen dat de patiënt probeert zijn kaak aan te passen door te knarsen, om zo zijn kaak naar voren te steken en ruimte in de keel te creëren, zodat hij zijn tong uit de weg kan halen en kan ademen. De tong vertoont inkepingen ter hoogte van de linguale embrasures doordat deze tijdens dit proces voortdurend tegen de tanden wordt gedrukt.

Ook de grootte van de boog is van cruciaal belang. Bij een mooi gewelfde, brede tandboog kan de tong hoog en naar voren op het gehemelte rusten. Als de kaak en het gehemelte echter te smal zijn of te ver naar achteren staan, is er geen ruimte voor de tong, waardoor deze tijdens de slaap naar achteren kan zakken en de luchtweg kan blokkeren.

Bruxisme en slaapapneu

Bruxisme, spierspanning en slijtage zijn veelvoorkomende symptomen bij patiënten die lijden aan niet-gediagnosticeerde slaapapneu. Tijdens apneu- of hypopneu-episodes krijgt het lichaam onvoldoende lucht binnen. Als reactie hierop schakelen we over naar de 'vecht-of-vlucht'-modus, en vecht het lichaam om lucht te krijgen om te overleven. We proberen onze luchtwegen vrij te maken door met onze tanden te knarsen, waardoor de kaak en de tong naar voren worden geduwd. Dit kan leiden tot slijtageputjes op de kiezen, slijtage van de snijtanden of verlies van de verticale dimensie.

Veel patiënten schrijven dit klemmen en knarsen misschien toe aan stress, maar als je slaapt en je lichaam ontspannen is, waarom zou iemand dan knarsen en waarom zou een kind dit doen? Sommige kinderen hebben nog niet dezelfde mentale stress als volwassenen; ook zij knarsen met hun tanden en worstelen om lucht te krijgen. De tanden kunnen naar voren schuiven en knarsen om de luchtweg vrij te maken.

Patiënten doorverwijzen voor slaaponderzoek

Op basis van de medische geschiedenis van de patiënt en intra- en extraorale onderzoeken zal ik vragen of er recent een slaaponderzoek is uitgevoerd. Zo niet, dan zal ik de patiënt doorverwijzen naar een online slaapbedrijf met een landelijk netwerk van slaapartsen dat kosteneffectief advies, onderzoek, diagnose en aanbevolen behandelingen voor slaapstoornissen biedt. Veel van dit soort organisaties sturen de apparatuur voor het thuis-slaaponderzoek rechtstreeks naar het huis van de patiënt, zodat deze diezelfde nacht nog kan worden gebruikt. De slaapgegevens worden geüpload naar een gecertificeerde slaapspecialist, die op basis van het slaaprapport een diagnose kan stellen. De specialist zal doorgaans een CPAP-apparaat en/of een ander slaapapparaat aanbevelen, afhankelijk van de ernst van de slaapapneu. Als het om een mild of matig geval gaat, kan hij of zij de tandarts een verklaring van medische noodzaak voor een tandheelkundig hulpmiddel sturen.

Soorten behandelingen voor tandheelkundige slaapapneu

De meest gebruikelijke behandeling is CPAP, oftewel een apparaat dat zorgt voor een continue positieve luchtwegdruk. Deze apparaten blazen via de neus of mond een constante luchtstroom in de luchtwegen van de patiënt.

Er bestaan ook chirurgische ingrepen waarbij de amandelen, de adenoïden, de huig en ander zacht weefsel achter in de keel kunnen worden verwijderd om obstructie van de luchtwegen tot een minimum te beperken. Daarnaast kunnen er implantaten chirurgisch worden geplaatst die signalen naar de kaakspieren en de tong sturen om obstructie te voorkomen.

Tandartsen houden zich bezig met therapie met mondapparaten of onderkaakverschuivingsapparaten die de onderkaak en de tong naar voren verplaatsen, zodat deze de keel niet meer blokkeren.

Mondapparaten voor slaapapneu

Er bestaan veel verschillende soorten op maat gemaakte mondbeugels voor slaapapneu. Sommige zijn volledig van acryl met bandjes van nylon of dikker rubber, maar de meest populaire bestaan uit een bovenbeugel, een onderbeugel en een verbindingsstuk waarmee de onderkaak naar voren kan worden gekanteld. Bovendien zijn de meeste verstelbaar, zodat de mate van voorwaartse verplaatsing van de onderkaak kan worden aangepast.

De op samenwerking gebaseerde aanpak bij de behandeling van slaapapneu

Alleen een arts kan de diagnose OSA stellen, maar het is mogelijk dat hij of zij niet zo vaak in de mond van de patiënt kijkt of de veelvoorkomende mond- en gezichtssymptomen net zo goed herkent als tandartsen dat doen. Daarom is een gezamenlijke aanpak in het belang van de persoon voor wie slaapapneu het belangrijkst is: de patiënt. Vooral bij kinderen, wanneer slaapapneu wordt vermoed, is een gezamenlijke aanpak nodig met de huisarts, de KNO-arts voor kinderen, de orthodontist, enzovoort.

Hoe tandartsen samenwerken met andere zorgverleners om zorg te bieden op het gebied van slaapapneu

Bij de behandeling van patiënten met slaap- en luchtwegproblemen gaat het niet alleen om het behandelen van hun gebit. Het gaat om het ondersteunen van hun algehele gezondheid en om samenwerking tussen verschillende medische specialismen, zoals wanneer de tandarts de patiënt helpt door samen te werken met huisartsen, cardiologen, longartsen, slaapartsen, KNO-artsen, kinderartsen, orthodontisten, myofunctionele therapeuten, enzovoort. Wanneer patiënten onvoldoende zuurstof of bloedtoevoer naar hun organen hebben, heeft dit gevolgen voor het hele lichaam, niet alleen voor de mond.

Overzicht van de voordelen van een op samenwerking gebaseerde behandelingsaanpak

De behandeling van slaapapneu is multifactorieel. Het gaat niet om slechts één tak van de geneeskunde of tandheelkunde, maar om vele. We moeten te werk gaan als een rechercheur die een plaats delict onderzoekt. Artsen moeten de krachten bundelen om de beste behandeling voor de patiënt te bepalen. Het behandelen van snurken en slaapapneu behoort tot de meest dankbare behandelingen die u uw patiënten en de gemeenschap kunt bieden. Hoewel hiervoor samenwerking met artsen nodig is, zijn de voordelen van deze zorg van cruciaal belang voor uw patiënten, en niet te vergeten voor de financiële resultaten van uw praktijk.

Met digitale tandheelkunde kunnen tandartsen 3D-mondhulpmiddelen scannen, bestellen en aanmeten om slaapapneu te verlichten. Zodra u dit in uw praktijk hebt geïntroduceerd, kunt u met uw medewerkers bespreken hoe u vragen over slaapapneu in uw werkproces kunt integreren, of dat nu tijdens de intake, bij tandreiniging of bij gezondheidscontroles is.

Apparaten tegen slaapapneu van Dandy

Met Dandy is het eenvoudig om de behandeling van slaapapneu aan uw tandartspraktijk toe te voegen, waardoor u de waarde per patiënt van uw praktijk exponentieel kunt verhogen. Dandy biedt zowel Herbst- als Dorsal-beugels aan, evenals training op het gebied van medische facturering. Ontdek de op maat gemaakte, 3D-geprinte slaapapneu-beugels van Dandy voor de behandeling van uw patiënten.

Best in class sleep appliances, life changing results

Gerelateerde artikelen

Abonneer je op onze blog

Sluit je aan bij duizenden tandartsen die de overstap maken naar digitale tandheelkunde